فیرافکت

نقد بازی فیرافکت پلی استیشن 1

نقد بازی فیرافکت fear effect برای پلی استیشن 1

یک بازی بی و سر و صدا

در دنیای بازی های رایانه ای بازی های خوب و بد فراوانند.

تبلیغات می تواند یک بازی در پیت مانند  freedom  fighters  را به یک بازی محبوب تبدیل کند و یا عرضه همزمان یک بازی خوب با یک عنوان بسیار معروف باعث شود کسی نام آن را هم نشنود.

برای بررسی پرونده یک بازی دلایل زیادی وجود دارد.

این بار به سراغ یک بازی بسیار خوبی رفتیم که به دلایل نامعلومی هیچوقت از آن برده نشد و بازی کننده های زیادی  از یک تجربه خوب محروم ماندند.

اوایل سال 2000 بود که یک بازی برای کنسول پلی استیشن در چهار سی دی عرضه شد که فیر افکت نام داشت.

آن زمان دور بازی های سوم شخص مانند رزیدنت اویل بود و ما هم به گمان اینکه فیرافکت یک بازی سوم شخص معمولی است آنرا گرفتیم.

اما بعد از یک بار بازی کردن  نظرمان کاملاً چیز دیگری بود.

بازی با یک انیمیشن هیجان انگیز آغاز می شود که به سبک انیمی های ژاپنی است.

یک آغاز مبهم و تحریک کننده برای ماجرایی که هیچ ایده ای از آن ندارید.

یک مراسم مذهبی عجیب چینی و شخصی که با چاقو به یک دختر که به نظر می رسد مرکز توجه مراسم باشد حمله می کند ولی نه سرنوشت دختر معلوم می شد و نه هویت حمله کننده.

این صحنه ای است که باید جزئیات آن را به خاطر می سپردید که وقتی در آخرین مرحله بازی با آن روبرو شدید بطور کامل بهت زده شوید؛ بلافاصله بازی آغاز می شد.

فیر افکت سه قهرمان دارد که هر سه مزدور هستند و به استخدام یک میلیونر چینی درآمده اند تا دختر گمشده اش را پیدا کنند.

هانا اولین قهرمان بازی است که بیشتر داستان حول و حوش اوست.

گلاس دومین عضو گروه ظاهری خشن دارد و کم حرف می زند.

دیک رهبر گروه و مسئول قرار دادهاست .

بازی بطور متناوب و سریع بین این سه نفر تغییر می کند و هر چند وقت یکبار باید شخصیت دیگر را هدایت کنید.

هر سه شخصیت خصوصیات یکسانی دارند و تنها عامل تغییر شخصیت ،روایت داستان از سه زاویه مختلف است.

بدون اغراق باید بگویم روایت داستان فیرافکت بی نظیر است و تا به حال در هیچ بازی رایانه ای دیگر،داستانی به هیجان انگیزی این چنین از چند زاویه روایت نشده.

بازی نسبتاً مشکل بود.

سازنده ها به هیچ وجه به بازی کننده هاباج نداده بودند.

این چیزی است که من بیشتر از همه چیز در بازی ها دوست دارم.

کوچکترین اشتباهی مساوی است با مرگ.

هیچ قابلیت پر کردن خط سلامت در بازی وجود نداشت و هر جا بازی صلاح می دید وضعیت سلامت شخصیت را رو به راه می کرد.

بازی پر بود از رئیس های مختلف که مبارزه با آنها به استراتژی و فکر نیاز داشت.

معماهای منطقی بسیار زیاد و جذاب بودند.

مبارزه با دشمن ها مشکل بود ولی هیچ ایرادی نداشت.

سلاح ها متنوع بودند و برای انتخاب هرکدام باید دلیل محکمی می داشتید.

جالب ترین خصوصیت بازی گرافیک بی نظیر آن بود که هنوز هم مشابه آن را ندیده ایم .

مکان ها و شخصیت ها دقیقاً همانند انیمی های ژاپنی بودند و رنگ های تند و مختلف باعث می شدند مکان ها زنده به نظر بیایند.

علاوه براین نوآوری ها،در میانه داستان دیک،یکی از سه شخصیت کشته می شد و همچنین گلاس یک بازوی خودش را از دست می داد!

داستان بازی کاملاً جدی بود و نقطه اوج ماجرا جایی بود که گلاس و هانا رو در روی هم می ایستادند و شما با انتخاب یکی از آنها،دیگری را می کشتید و یک پایان بازی را می دیدید.

جالب اینجا بود که اگر بازی را روی درجه سخت بازی می کردید،در این صحنه کلیدی به شما امکان این داده می شد که هردو شخصیت را زنده نگه دارید و پایان اصلی را ببینید.

فیرافکت 2 سال بعد دقیقاً با همان خصوصیات و گرافیک عرضه شد.

بازی از نظر گیم پلی هیچ تفاوتی نکرده بود،فقط طولانی تر شده بود!

اینبار همه چیزهایی که دوست داشتیم بیشتر شده بودند.

یک شخصیت جدید وارد داستان شده بود و داستان بازی مربوط به زمانی بود که آنها هنوز همدیگر را نمی شناختند.

اینبار داستان از چهار زاویه روایت می شد.

معماها بسیار جالب تر بودند و داستان هم کماکان به رسم و رسومات چینی و بلایای جهنمی ناشی از این رسم ها،مربوط می شد.

در هر صحنه از بازی باید کاملاً هوشیار می بودید و آماده فکر کردن!

چون فیرافکت با اینکه یک بازی اکشن محسوب می شد،تعداد معماهای منطقی اش از سایبریا بیشتر بود.

اگر این بازی را تا به حال تجربه نکردید،پیشنهاد می کنم اینکار را بکنید.

هرچند که پیدا کردن این دو شماره که هر کدام 4 سی دی هستند بسیار مشکل است،اما اگر یک شبیه ساز خوب پلی استیشن دارید بدون معطلی این کار را انجام دهید.

شماره سوم بازی برای پلی استیشن 2 قرار بود عرضه شود و دمو آن هم نشان داده شد،اما به دلایلی طراحی بازی متوقف گردید.

 منبع: روزنامه جام جم / ضمیمه کلیک

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *